Verwonderland

Eindelijk foto's!

Het huis zoals we het kochten; met inboedel (iets minder dan op de foto, maar toch nog redelijk vol):

 

Hier hebben we alles al gesorteerd: wat mag blijven en wat gaat naar de tweede kans?

 

Op de achtergrond van de foto hierboven zie je de doorgeefkast die achter de boekenkast (zie eerste foto) vandaan kwam. Op zolder kwamen we de originele deurtjes tegen waardoor we de kast in oude glorie kunnen herstellen. Hieronder zie je de kast vanuit de keuken-kant:

 

Naast de kast zijn ook de originele vloeren er nog (verstopt onder het tapijt, maar ach) en ook de originele badkamer van 1.00 bij 2.00 meter:

 

... maar die moest er toch wel aan geloven, hoewel de tegeltjes mogen blijven en we -na een maandenlange speurtocht- dezelfde tegeltjes hebben gevonden om de boel te restaureren. Het formaat van de badkamer hebben we aangepakt door een deel van de overloop bij de badkamer te trekken:

 

 

Verder zijn we de afgelopen weken druk geweest met het isoleren en aftimmeren van de zolder:

 

 

Niet zo natuurlijk, maar met isovlas en grenen planken die we wit gaan schilderen. De balken laten we wel allemaal in het zicht:

 

Verder zijn we de afgelopen weken druk bezig geweest met voorbereidingen treffen voor de stucadoor die morgen komt. Dat betekent: behang afkrabben, sleuven frezen voor de electra, haard afbreken, gaten opvullen en schoonmaken:

 

en nog meer schoonmaken...

 

... want wat was het vies...! Gelukkig wordt het steeds mooier en ik ben dan ook heel benieuwd hoe het er straks uitziet als de stucadoor geweest is, want dat schijnt toch wel heel veel verbetering te brengen. Vanaf dan gaan we dan eindelijk bezig met de afwerking: muren schilderen, vloeren leggen, inrichten... Voor de kerst hopen we er te wonen!

Deleted

Eindelijk weer een nieuw bericht uit Verwonderland... Als je kijkt naar mijn vorige post (van 18 juli), lijkt het of ik al heel lang niets meer heb geschreven. Trouwe lezers van mijn blogje herinneren zich echter misschien nog wel twee berichten die na die datum volgden en die er nu niet meer staan. Ge-deleted. Niet door de computer, maar door mijzelf. Ik vind het moeilijk om uit te leggen waarom, omdat ik, als ik het wel uitleg, de kans loop mensen te kwetsen. Want letters staan hier op dit scherm net zo blauw op wit als dat ze op papier staan. En mijn hoofd zie je er niet bij, en een reactie kan ik evenmin geven als ik me niet duidelijk heb gemaakt. Laat ik het hier bij houden: ik heb me om verschillende redenen een hele tijd niet vrij gevoeld om te schrijven wat ik wilde schrijven. Doordat ik zo persoonlijk schrijf, stel ik me kwetsbaar om en omdat ik niet gekwetst wil worden èn anderen niet wil kwetsen met mijn schrijfsels ben ik op zoek gegaan naar een goede balans tussen wat ik wel schrijf en wat ik niet schrijf. Ik hoop dat er, door te deleten, een betere balans is nu...

Hm, als ik dit zo teruglees en denk aan de periode van het jaar, met het Michaëlsfeest dat eraan komt, dan past dat wel erg mooi bij elkaar... Wil je meer over het Michaëlsfeest lezen? Klik dan hier.

Hoe denken jullie over veiligheid en persoonlijk zijn op internet?

De 'storm' heeft 4 reuzen geveld

Update van vandaag:

De vier grote bomen die nog over waren na de snoeipartij van mijn pappa en ik van vrijdag, zijn allemaal om! Het was vandaag een memorabele dag:

• Ik heb ervan genoten samen te werken met zoveel lieve mensen! Er was een half leger aan helpers op de been; in totaal waren we met zo'n 18 man/vrouw/kind. De meisjes en de meiden van een vriendin hebben ook een hele poos enthousiast met takken gesjouwd (het liefst zo groot mogelijke, want "Daar krijg je spierballen van!") heerlijk om te zien hoe ze daar zo'n lol in hadden.
• Mijn pappa heeft zich de hele dag in het zweet gewerkt met hakken en zagen en graven.
• Mijn jongste zus, Lizette, heeft met de kettingzaag onze grootste reus in blokken gezagen en met de snoeischaar takken kleiner gemaakt.
• Mijn andere zus, Marielle belde op dat ze nog kwam helpen en of we het goed vonden als ze een zelfgebakken warme chocoladetaart meebracht ("Geen probleem!")
• Onze goede vriendin, Doremieke, had gezorgd voor een overheerlijke lunch met zelfgemaakte soep en zelfgebakken brood.
• We hebben ontzettend gelachen toen Kees tot drie keer toe met zijn voet in de vijver stapte, maar zelfs met natte schoenen heeft hij ontzettend hard gewerkt.
• Eelco heeft ervoor gezorgd dat al het snoeiafval keurig netjes in de 30-kubs container paste (waarvan we allemaal dachten dat dat nooit zou passen)
• Mijn mamma en vriendin Marleen hebben ook nog een tijd mee takken en klein grut versjouwd. En mijn mamma heeft natuurlijk ook nog een deel van de dag voor de meisjes gezorgd en koffie gezet en avondeten gemaakt...
• Katinka heeft de hele dag mee takken naar de container versleept.
• Arjan heeft met de kettingzaag takken een kopje kleiner gemaakt en mijn pappa heel goed geholpen.
• Arno is in de bomen geklommen en heeft alle bomen vakkundig omgedaan.
• Brayen en David hebben een hele lastige, dikke wortelstomp van een enorme laurierstruik uitgegraven.
• Jan heeft de hele dag spullen uit ons oude huis naar de opslag gebracht, spullen naar ons nieuwe huis gebracht, voor Lore (die ook in de vijver was gestapt) een nieuwe broek gehaald, de soep die over was bij mijn ouders in de koelkast gezet en hij is nu nog bezig om de bomen in onze oude tuin uit te graven.
• Mark die de container heeft gebracht en weer heeft opgehaald.
• Er zijn nog twee kinderen van 'heitje voor een karweitje' gekomen om te helpen. Zij vroegen gisteren of ze iets mochten komen doen, waarop Jan zij dat ze dan morgen (vandaag dus) wel terug mochten komen. Ook zij hebben flink lopen slepen met takken (en hun heitje van het jaar gehad volgens mij, want het was een hele happening met al dat zaagwerk)
• En ik? Ik heb de boel zo'n beetje gecoördineerd, gezegd wat er gedaan kon worden, beslissingen genomen en vragen beantwoord (wat doen we nu eerst? wat doen we met deze knoest? is er al koffie?) en verder heel veel geknipt en gesleept. En nu ga ik onder de douche; zaagsel uit m'n haren wassen!

We hebben spannende momenten gehad toen de grootste boom (van zo'n 22 meter) omging. Er ging op dat moment zo'n adrenaline door m'n lijf, en ik vond het ook erg spannend om zo'n boom om te zien gaan, dat toen ie eenmaal lag ik even een traantje heb gelaten, gewoon van het loslaten van de spanning. Ik heb even staan te vloeken toen er een andere boom verkeerd omviel en de glazen plantenkas van de buurvrouw verbrijzelde. Gelukkig vond ze het niet zo heel erg en ging ze er erg relaxt mee om. Toevallig heb ik het hele gebeuren staan te filmen bekijk het filmpje hier (Ik weet nog niet hoe ik in youtube m'n filmpje moet draaien, maar geloof me, de boom viel niet omhoog...)

Het was een heerlijke dag, en het is heerlijk om te zien hoeveel ruimte (en zon) er nu in de tuin is. Zonder al deze harde werkers was dit ons niet gelukt! Ik ben zó blij dat we het realiseren van ons droomhuis kunnen beginnen met zo'n groep enthousiaste mensen; daardoor hangt er nu nog meer een positieve sfeer!

IEDEREEN DIE MEEGEHOLPEN HEEFT; BEDANKT!

De storm is begonnen!

Het leek een luwte tussen twee stormen. Je kunt in ieder geval wel stellen dat het hier erg (wind-)stil was, maar achter de schermen... oei! Daar heeft het flink gewaaid en het Grote Klussen is nu ook echt begonnen! Ik wil jullie heel graag foto's laten zien, maar gun mezelf niet de rust om daar de tijd voor te nemen, dus dat houden jullie van me tegoed. Voor nu in ieder geval een geschreven update:

* Afgelopen maandag hebben we officieel de sleutel gekregen. Omdat we al een maand onofficieel de sleutel hadden, hebben we de afgelopen tijd al mensen laten komen om dingen te meten en te bekijken; dat scheelt veel tijd, want daardoor kunnen de bouwvakkers snel aan de slag.
* Omdat we ons huis met inboedel hebben gekocht hadden we eerst nog flink wat werk om alle mooie dingen uit te zoeken en het minder mooie apart te zetten. Daar hebben we ons het afgelopen weekend mee vermaakt; de hele zolder leeggehaald (inclusief de piepschuimen isolatie die tegen de planken was gespijkerd), een bruin eiland gecreëerd van spullen die naar de tweede kans mogen, de vuurdoorns in de voortuin verwijderd, spullen van ons oude huis naar de stort gebracht en spullen van ons oude huis naar ons nieuwe huis gebracht. 't Was een hele klus, maar na twee dagen hard werken (thanks voor alle hulp!) was alles gesorteerd en was er ineens héél veel ruimte...!
* Wat ook leuk was: op zolder hebben we de originele deurtjes, aftimmeringen en architraves van onze originele doorgeefkast in de keuken teruggevonden; 't heeft zo z'n voordelen om een huis met inboedel te kopen!
* Afgelopen woensdag zijn er twee mannen langs geweest die ons bruine eiland van de kaart hebben geveegd, dwz: zij hebben uitgezocht wat nog verkoopbaar was in hun tweedekans-winkel en wat naar de stort kon. Vervolgens hebben ze alles meegenomen en was ons huis nog leger; wat een ruimte...!
* Vandaag zijn er bouwvakkers geweest om een gat in de betonvloer van de zolder te zagen en een nieuw gat voor de deur van Fennes kamer (die verplaatst wordt omdat we de badkamer willen uitbreiden)
* Vandaag zijn mijn pappa en ik de hele dag in de tuin aan het werk geweest om al een heel groot deel van de bomen en bijna alle struiken er uit te doen. Klinkt heel rigoreus, is het ook. En hoewel wij heel natuur-minnende mensen zijn, is/was dat wat er in onze tuin staat/stond echt dermate uit de kluiten gewassen dat het beter paste in een kasteelpark in plaats van in onze achtertuin. Gelukkig laten we ook nog het een en ander staan èn worden er zondag twee bomen uit onze oude tuin naar onze nieuwe tuin verhuisd... Spannend!
* Morgen gaan we met een 'legertje' helpers aan de slag om de grote lariks (van zo'n 60 cm doorsnede, hoger dan ons huis) om te doen en nog drie andere grote bomen en dan komt daar nog de uitdaging bij om zoveel mogelijk groenafval in één container te proppen; daar hebben we ook helpers voor. Dat wordt dus knippen en zagen en graven. Ik ben zo dankbaar en blij dat we zoveel lieve vrienden en familie hebben!!!
* Ondertussen gaat Jan morgen in onze oude tuin aan de slag om de moerbeiboom en de meidoorn uit te graven zodat we deze zondag over kunnen huizen.

Plannen voor de komende tijd:
* Volgende week donderdag (op de laatste schooldag voor de grote vakantie en de laatste dag van Hasse in de kleuterklas) wordt de vaste trap naar de zolder geplaatst.
* De maandag daarna gaat de loodgieter aan de slag om de CV aan te leggen.
* Mijn zus en schoonbroer gaan de electra vervangen/vernieuwen, mijn pappa gaat o.a. de badkamer uitbreiden en vernieuwen, er komen nog nieuwe, grotere dakramen, de zolder en kruipruimte moeten nog geïsoleerd en we willen nog heel veel uitzoeken...: welke tegeltjes en waar kun je die vinden? Welke kraan? Welke vloerbedekking? Welke kleur op de muren? Enz enz: onze vakantie wordt een bouw-vakantie dit jaar!

Tot slot: het is zó heerlijk om in ons eerste -echt eigen- huis te zijn! Het voelt echt fijn om daar te zijn en plannen te maken, en dromen te dromen en te genieten van het spelen van de meisjes (alsof ze het gewend zijn om daar te wonen, in een bouwkeet nota bene). I feel so blessed!

Geweldloze communicatie

Dit is een stilte tussen de stormen in: we wonen inmiddels alweer een week bij mijn ouders. De drukte van het inpakken op ons oude adres is nu even niet aanwezig (hoewel het huis nog niet helemaal leeg is en de schuur nog helemaal niet...), en de drukte van de komende klus-periode nog niet aanwezig.
Het is vreemd vertrouwd om weer 'thuis' te zijn bij mijn ouders. Sommige dingen zijn als vanouds. Het is bizar om te merken dat je je, na 10 jaar afwezigheid, nog steeds precies op dezelfde manier afdroogt (gebruik makend van badrand en brildeksel) en dat je vader nog steeds bijzonder gehecht is aan het eten met een bepaalde maat vork. Sommige dingen zijn verrassend anders. Dit huis is zoveel kouder, want in tegenstelling tot ons rijtjeshuis is dit een vrijstaande woning. En dit huis is ook zoveel stiller. Ik vraag me echt af of mijn enorme behoefte aan stilte te maken heeft met de stilte hier, die ik mijn hele jeugd heb gehad.
Het is ook vreemd om je eigen huishouden in een ander huishouden te draaien. Iedereen heeft toch zo z'n eigen ritmes, plekjes waar spullen staan, regeltjes enzovoorts. Om duidelijk te zijn naar de meisjes (en zelf niet gillend gek te worden) wil ik veel 'oude' dingen aanhouden, zodat de basis vertrouwd blijft, en tegelijkertijd is alles anders en is het daardoor juist moeilijk om dingen hetzelfde te houden. Balans vinden, dat is toch altijd weer waar het om draait.

In mijzelf kan ik steeds gemakkelijker een goede balans vinden en dat heeft veel te maken met de cursus Geweldloze Communicatie die ik aan het volgen ben. Ik oefen me echt suf om een goede 'giraf' te zijn (het landdier met het grootste hart, bij GC het symbool voor communiceren vanuit je hart en het zoeken naar verbinding en helderheid), en tegelijkertijd valt dat niet altijd mee. Zo heb ik als huiswerk mezelf opgegeven om het woordje 'maar' eens wat minder te bezigen. 'Maar' is namelijk een woord waarmee je dingen uitsluit. In de zin hierboven wilde ik eigenlijk dit schrijven:

"Ik oefen me echt suf om een goede 'giraf' te zijn, maar dat valt niet altijd mee."

"Hé, daar staat een 'maar', dacht ik toen; snel even veranderen!" 'En tegelijkertijd' is een vervanger van het woord 'maar' die, in tegenstelling tot het woord 'maar' het ene niet uitsluit; het kan allebei. Ik kan me echt suf oefenen om een goede giraf zijn èn het kan tegenvallen. Als je 'maar' schrijft, schrijf je eigenlijk iets in de trant van: "Je oefent je wel suf, maar het valt toch tegen. Oefen je dan wel genoeg?" Er zit een verstopte veroordeling in. In dit geval naar mezelf. En als je de boel helemaal wil analyseren, dan merk je ook dat ik blijkbaar een bepaalde verwachting had van mezelf, dat ik mezelf eisen had gesteld, dat ik iets moest bereiken. En MOETEN, dat wil ik niet. Ik word opstandig van moeten (ik denk trouwens dat iedere mens een aversie heeft tegen moeten).

Een giraf observeert (1), luistert naar gevoelens (2), luistert naar de achterliggende behoeften (3) en stelt vervolgens een open vraag (4).
1. Ik praat en denk 8 van de 10 keer zo goed als ik kan als een giraf. Ik praat en denk 2 van de 10 keer als een jakhals (doelgericht, dwingend en autoritair).
2. Als ik praat en denk als een giraf voel ik me vredig en rustig. Als ik praat en denk als een jakhals  voel ik me rot omdat ik me er vaak al tijdens, maar altijd achteraf van bewust ben dat dit geen giraf-actie was.
3. Achterliggende behoefte: ik ben leergierig. Ik wil graag meer weten en meer oefenen om in 10 van de 10 situaties een goede giraf te zijn.
4. Vriendelijke vraag aan mezelf: Wat kan ik doen om meer te weten te komen over giraffen-taal en meer te oefenen?

Vriendelijk antwoord van mezelf: dit berichtje afronden en in mijn nieuwe boek 'De giraf en de jakhals in ons' van Justine Mol te gaan lezen.

(Geen plaatjes dit keer; ik weet nog niet goed hoe ik dat op de pc van mijn ouders kan doen, en onze eigen pc -die ook hier staat- is nog niet aangesloten op het internet)

Fenne-feestje

Gisteren werd onze Fenne alweer 5 jaar! Afgelopen zondag vierden we al het feest voor de grote mensen, gisteren was het kinderfeestje. Met aardbeien-flapjes versieren, een gelukkig-nog-net-droge speurtocht, een lolly-schat (op verzoek van de jarige), spelen in de speeltuin en poffertjes na. Jan had de hele dag vrij genomen en zo konden we 's ochtends voor school meteen het verjaardags-ritueeltje doen. Op school mocht Fenne op de troon luisteren naar het verhaal dat juffie vertelde over haar komst op aarde tot het moment van haar vijfde verjaardag. En daarna natuurlijk tracteren! De dag ervoor hadden we met z'n allen satéprikkers versierd met plakbloemen. Aan elke prikker twee poffertjes, twee druiven en een lekkere dikke aardbei; stokjes in een halve meloen prikken en smikkelen maar!

 
 

Het waren twee hele fijne, rustige, en vooral ook feestelijke dagen. En bijzonder was ook dat dit het laatste feestje was in ons oude huis, want komend weekend trekken we al bij mijn ouders in! (Verhuizen in sneltrein-tempo heet dat... gelukkig hoeft het hier dan nog niet helemaal leeg te zijn)

PS De yurt is al opnieuw geboekt, dus wij krijgen ons 'vakantiegeld' weer terug; Joepie!

Vakantie in de aanbieding

Eigenlijk zouden we deze zomervakantie eindelijk (na zo'n 13 jaar dromen) naar Groot Britannië op vakantie gaan. We hadden eindelijk alle nadelen weggestreept:

• Aan de andere kant van de weg rijden? Ach, dat zullen we vast wel overleven. Er zijn zoveel mensen die zeggen dat het meevalt, dat je er aan went; dat moeten wij toch ook kunnen?

• Ver weg? Tsja, je moet er wat voor over hebben om de bestemming van je dromen te bereiken.

• Engeland duur? Wel, de pond staat nu heel gunstig; des te meer reden om nu te gaan!

en besloten dat we nu eindelijk maar eens moesten gaan, en het maar eens moesten gaan ervaren. Sommige dingen in mijn/ons leven hebben nogal wat 'inweek'-tijd nodig, zeker bij van die dingen die in je hoofd inmiddels uitgegroeid zijn tot perfecte vakanties, perfecte huizen, perfecte huwelijken, perfecte.... Als je je er eenmaal bij neergelegd hebt dat het NIET gaat worden zoals het in je hoofd is, en met een frisse blik naar je wens kunt kijken, dan kun je je wens gaan realiseren.

En dat was dus wat we deden in januari; de knoop was doorgehakt: wij zouden naar Engeland! Mooie locatie uitgezocht, geboekt, overtocht gereserveerd, informatieboekjes cadeau gevraagd, mbv internet de omgeving alvast verkend... En toen kochten we ineens een huis... En toen kreeg ik ineens de zenuwen: "Moeten we nu wel op vakantie gaan?", "Zitten we daar dan wel echt? en zijn we dan niet met ons hoofd te veel in ons nieuwe huis, in plaats van lekker te relaxen?", "Maar als we nu niet gaan, gaan we dan nog wel, ooit?"
Even met Jan gebeld, en hij had er ook al over zitten te twijfelen, dus we hebben toch maar, met pijn in onze harten, besloten dit jaar niet te gaan (maar de droom niet weer zo lang in de ijskast te zetten, dus als het even kan, dan gaan we volgend jaar wèl!)

Anyway; we hebben nu een geweldig leuke vakantie in de aanbieding. "Hoezo, in de aanbieding?" vraag je je misschien af. Wel, het zit zo: wij hebben al een aanbetaling gedaan, welke de eigenaars van de 'camping' ons graag terug willen betalen, MITS ons plekje door een ander wordt ingenomen. Vandaar dus deze post om jullie enthousiast te maken (hoewel ik daar helemaal niet zo mijn best voor hoef te doen denk ik, want het is echt een geweldig leuke locatie) Komt m'n wervende praatje:

In het plaatsje Bodmin (in de zuid-westelijke punt van Groot-Brittannië = Cornwall = het beste weer van heel Engeland, op een half uurtje rijden van de zee, van het kasteel van ridder Arthur en iets verder bijvoorbeeld de Lost Gardens of Helligan) kun je de South Penquite Farm vinden. Op het terrein van de Farm staan 4 mongoolse vilt-tenten, ook wel 'yurts' genoemd en daarnaast zijn er nog 10 kampeerplaatsen. Een kleine camping dus, bij een boerderij, midden in een groot natuurgebied. De eigenaars van South Penquite Farm hebben zelf kinderen en organiseren o.a. excursies voor schoolklassen, maar ook voor hun vakantiegasten wordt het een en ander georganiseerd (bv een 'hike' onder begeleiding van een gids).
De yurts zijn volledig ingericht, het enige dat je zelf mee moet nemen zijn slaapzakken of dekens. Wij hadden de 'Goldilocks'-yurt gereserveerd waarin plaats is voor '6 close friends' (of een gezin). Als deze vakantie je wel iets lijkt, en je kan van 31 juli t/m 14 augustus, dan zou je ons helpen èn ik durf te wedden dat jullie een geweldige vakantie hebben dit jaar!
(Mocht het zover komen, laat Dominic -de eigenaar- vooral via de mail weten dat je zijn Farm hebt gevonden via mij [en ik ben Anneke van Mierlo], vindt ie vast fijn om te weten...;-)

Ja!

Wij gaan verhuizen! Mijn hersenen draaien de laatste dagen echt overuren en dat heeft zo z'n weerslag op het huis; ook daar zijn we al meteen aan het opruimen/afbreken geslagen (hoewel we 15 juli pas de sleutel krijgen...) "Zou je dat nu al wel doen?" vroeg mijn zus. "Ja!", want opruimen in huis is afscheid nemen van wat was, zodat er plaats komt voor nieuwe dingen.

Of is het juist andersom; komt er in ons nieuwe huis (dat eigenlijk ouder is dan ons huidige huis) niet veel nieuws, maar vooral veel 'oude' spullen uit ons oude huis...?

Spannend...!

Ik schreef jullie twee weken geleden al over onze 'Dromen'. Inmiddels zijn we twee keer bij het huis gaan kijken, hebben we gesprekken gehad met een hypotheekadviseur en hebben we vrijdag een bod uitgebracht op dit huis:

Wel, 1 ding weet ik zeker: mochten we ooit nog eens een huis willen kopen, dan ga ik niet meer op een vrijdag bieden, want dan zit je het hele weekend vol spanning af te wachten... 't Is maar goed dat het zo'n lekker weer was (konden we lekker gaan picknicken en in de natuur is het in mijn hoofd meestal wat stiller), want verder vind ik dat wachten en die onzekerheid echt verschrikkelijk! Nu maar hopen dat we morgen bericht krijgen...

Hier geniet ik van...

 

Hasse maakte op een morgen dit droomlandje met steentjes, takjes, schelpjes, stukjes hout en wat houten beesten en bomen. De sfeer die het uitstraalt; de eenvoud en de vormen geven mij een heel warm gevoel.

Knappe zakjes

Trouwe lezers herinneren zich misschien nog wel de trouwkoffertjes die ik vorig jaar voor de bruiloft van mijn zus maakte (voor wie het zich niet herinnert of gewoon nog eens wil lezen, klik hier) en die ik inmiddels ook verkoop via mijn Verwonder-Winkel. In navolging hiervan maakte ik vorige week voor de 85e verjaardag van mijn opa voor alle achterkleinkinderen een knapzakje met daarin iets lekkers en iets leuks waarmee ze zich op het 'Grote Mensen-feest' konden vermaken. Overigens was het die dag heerlijk weer en konden alle 9 kinderen (in de leeftijd van 6,5 jaar tot 2 maanden) zich ook buiten prima vermaken met heen-en-weer rennen, stoepkrijten en naar de koeien kijken. 't Werd een erg gezellige middag en we hopen dat opa nog veel jaartjes kan genieten van zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen!

 

In een knapzakje zat een ballon, een doosje rozijntjes, een koekreepje en een speeltje dat ik speciaal voor dat kind, met die leeftijd had uitgezocht. Alles bij elkaar gedaan in een zelfgenaaid stoffen zakje, naamlabel eraan et voilà; une knapzak! Wil jij ook zo'n knapzak bestellen? Ga dan naar de Verwonder-Winkel!

Vlierbloesemsiroop maken

 

Niet nieuw, dit berichtje, maar wel terug van 'weg'geweest, want het is er weer tijd voor: vlierbloesemsiroop maken. Heb je het vorig jaar niet geprobeerd, pak dan nu je kans en stap op de fiets of neem de benenwagen, dan kom je, misschien na een beetje zoeken, het belangrijkste ingrediënt gratis tegen: Vlierbloesemschermen in bloei! Binnen 24 uur kun je van deze bloesems een heerlijke siroop maken. Maak het samen met de kinderen of ga zelf op pad; deze limonade lukt en smaakt altijd! Bovendien is een flesje zelgemaakte siroop een leuk cadeautje (sorry dat ik de verrassing nu verklapt heb voor alle 'Bijna-Jarigen'!), dus: kom mee naar buiten allemaal!

Wat heb je nodig?

• Vlierbloesem!
  't Liefst niet zo'n half-uitgebloeide als Fenne op deze foto vasthoudt, maar mooie volle bloesemschermen waar het stuifmeel vanaf valt. Je vindt vlierstruiken vaak aan de kant van de weg of een langs een fiets-/wandelpad. De struiken die op een zonnig plekje staan hebben nu al flink veel bloesems in bloei staan. Om het zoeken wat te vergemakkelijken hier een foto van de bloesem èn de blaadjes:
   
  Als je wat struiken hebt gevonden, pluk dan meteen een mandje vol bloesems. Voor het recept heb je 150 gram vlierbloesem nodig. Door het recept wat aan te passen kun je ook meer of minder bloesem plukken, maar laten we nu niet massaal de vlierstruiken gaan plunderen; in de herfst komen er namelijk ook heerlijke bessen aan, die de vogels graag lusten (en waar je ook jam van kunt maken!) 

Verder heb je nodig:

• 1 citroen of 1/4 flesje citroensap
• 2 liter water
• 1 kilo suiker
• een flinke afsluitbare glazen pot of iets anders dat je goed af kunt sluiten
• een pan
• een schone theedoek
• goed afsluitbare (beugel-)flessen (bv van grolsch, maar lege limonadeflesjes zijn ook goed bruikbaar)

Hoe maak je het?

1. Verzamel de vlierbloesem-schermen en neem ze mee naar huis
   
2. Doe de bloesems in de afsluitbare pot
3. Snijd de citroen in schijfjes en doe de schijfjes bij de bloesems (of voeg het citroensap-uit-een flesje toe)
4. Giet 2 liter lauw water over de bloesems. Druk de massa enigzins aan zodat de bloesems goed onder water staan. Het kan zijn dat de bloesems bruin kleuren als ze in contact komen met het warmere water; dit is niet negatief voor de smaak
5. Voeg flink wat liefde toe:
   
   en zet dan de pot op een warme zonnige plek 
   (Hasse zette de pot boven op de glijbaan omdat hij daar dichter bij de zon was...:-)
   Laat het mengsel daar minstens 24 uur rusten (Ik heb ook recepten gelezen waarbij de rusttijd 3 dagen was. Ik vermoed dat de siroop daar sterker van wordt, maar ik heb het nog niet uitgeprobeerd -ongeduldig als ik ben-!)
6. Ondertussen heb je de tijd om de flessen voor de siroop schoon te maken. Ik heb beugelflessen van grolsch gekocht en leeggegooid (ik lust geen bier en het is goedkoper om zo aan beugelflessen te komen dan om ze ergens anders te kopen). Daarna de flessen goed schoonmaken; van binnen en van buiten. Ik had ook nog een leeg aanmaak-limonade-flesje staan dat ik ook gebruikt heb voor dit project.
   
    
7. Als de rusttijd voorbij is ga je de siroop afmaken. Zeef daarvoor het vocht, door de theedoek over de pan te leggen en de inhoud van de pot in de theedoek te gieten. Het vocht komt nu in de pan, alle rommeltjes blijven op de theedoek liggen. Verwijder de theedoek:
   
8. Breng het geheel langzaam aan de kook en voeg de suiker geleidelijk toe. Steeds blijven roeren tot alle suiker is opgelost:
   
9. Verwarm de lege flessen met heet water voor zodat ze niet breken door het warmteverschil:
   
10. Giet nu de siroop in de flessen, evt met behulp van een trechtertje. Sluit de flessen en laat ze (indien mogelijk omgekeerd) afkoelen
11. En nu: proeven! Leng de siroop naar smaak aan met water en geniet van dit heerlijke drankje!
    

Dromen

Mijn oma woont in een fantastisch huis. Oud, maar fantastisch. Fantastische tuin ook; groot en met een paar magnifieke bomen er in. Echt een plek waar wij wel zouden willen wonen. Daar hebben we in het verleden al wel eens over gefantaseerd, maar daar bleef het toen ook bij. Immers, mijn oma was nog kerngezond (voor haar leeftijd dan) en ze woont daar natuurlijk zelf ook prinses-heerlijk. De afgelopen maanden gaat het echter helemaal niet zo goed met de gezondheid van mijn oma. Iets waar we allemaal erg mee bezig zijn. En hoewel het misschien helemaal niet zo gepast is om dan over haar huis te gaan fantaseren, hebben we dat wel gedaan; het stof wat op onze 'oude' droom was gedwarreld werd er als het ware weer vanaf geblazen en was inspiratie voor een dagje spelen met de lego:

 

Inmiddels zijn we al weer een paar dagen verder (mijn oma leeft gelukkig nog!) en een droom armer. Want ik heb een vader die - gelukkig - met beide benen op de grond staat en op mijn vraag "Wat zou je ervan vinden als wij het huis van oma zouden kopen?" verschrikt uitriep: "Weet waar je aan begint!" en vervolgens een opsomming maakte van alle gebreken (want oud huis) en de bijbehorende kosten (want veel werk) en de tijd die je dat allemaal gaat kosten (en hoe doe je dat als je al kinderen hebt?). Eenmaal uitgedroomd (nou ja, een beetje dan; ik blijf het een fantastische plek vinden), kwamen we erachter dat er behalve die droom ook nog een andere droom al een tijdje stof ligt te vergaren. Namelijk de droom om zelf een huis te kopen. Met die - toch wel realistischere - droom zijn we de afgelopen dagen in de weer geweest: huisje zoeken op internet, ons afvragen wat we nu eigenlijk willen en een spoedcursusje 'Hoe werkt een hypotheek?' volgen. (Ik heb me nooit echt in hypotheek-dingen verdiept omdat we een huurhuis hebben en ik dacht altijd maar zo: die hersencellen gebruik ik wel voor iets anders). We hebben nu een leuk huisje op het oog, maar hoe en wat en of het überhaupt allemaal wel kan... dat zijn dingen die we nog uit moeten zoeken. Ik vind het allemaal rete-spannend (want ik ben eigenlijk best bang dat ik hier nu een heel eerlijk en openhartig berichtje heb zitten te schrijven en dat ik jullie over een tijdje eerlijk en openhartig 'moet' vertellen dat het allemaal niet gelukt is... Faalangst???)

Samen spelen

We hebben hier een kast vol met mooie spellen. Veel van het merk Haba, recent aangevuld met allerlei oude spellen die we vroeger bij mijn ouders speelden. Maar het gekke is; we spelen er maar weinig mee. Lore speelt nog wel graag een spelletje (het bekende kleuren-torentjes was tijdenlang haar favoriet) maar andere spellen vielen om de een of andere reden niet in de smaak. Ik denk dat dat te maken heeft met het winnen en verliezen. Een spelletje spelen is leuk als je wint, maar als je verliest is er eigenlijk maar weinig aan. Bovendien zeg ik zo vaak dat iets geen wedstrijd is (als de dames bijvoorbeeld proberen om als eerste bij de deur te zijn - elkaar daarbij omver lopen - en het bovendien geen eerlijke wedstrijd is, want we zijn nu eenmaal niet allemaal even groot en even snel).

Al surfend op het internet (ik was op zoek naar dingen die met Geweldloze Communicatie te maken hadden) kwam ik bij deze fantastische site: Earthgames. Anne Mijke van Harten, de enthousiaste en vrouw achter dit mooie initiatief verkoopt in haar winkel een uitgebreid scala aan coöperatieve spellen. Spellen waar je dus echt mee samen speelt, waarbij je wordt uitgenodigd om samen te werken om te kunnen winnen van het spel, waar de nadruk niet ligt op winnen, maar op het plezier van het spelen van een spel. En omdat ik de prachtige aanbieding van 5 spellen kopen, 1 spel (=Drakenkasteel) gratis niet kon weerstaan, heb ik de volgende spellen gekocht:

  

  

vlnr: Grok (spel gebaseerd op de principes van Geweldloos Communiceren, met diverse spelvarianten vooral voor volwassenen, maar ook voor kinderen vanaf 8 jaar), Drakenkasteel (dit spel kreeg je gratis als je 5 coöperatieve spellen koopt via Earthgames), Kracht van 8 kaartspel.
Tweede rij vlnr: Oogsttijd, Prinses en Stop de Stropers

En met succes! We hebben de afgelopen dagen al iedere dag minstens 1 spel gespeeld en daar ontzettend veel lol mee gehad. Ik weet niet of dat nu komt doordat ik meer achter deze manier van spelen sta of omdat de kinderen dit echt leuker vinden (of allebei). Op de site van Earthgames kun je behalve de coöperatieve spellen nog veel meer leuks vinden; een echte aanrader dus!

Het begint met een p en het eindigt met verjaardag...

De afgelopen weken ben ik met heel veel dingen bezig geweest. Zo is er aan de ene kant de Gordon-cursus die ik volg bij Tilly van Deursen die weer heel wat radertjes in ons gezin (en in mijn hoofd) in werking zet. Om de radertjes helemaal op hol te laten slaan (maar dat wist ik van tevoren nog niet) heb ik het afgelopen weekend het boek 'Geweldloze communicatie' gelezen van Marshall B. Rosenberg.

Dat boek gaf me weer zoveel nieuwe inzichten... Het was net zo'n ervaring als vorig jaar toen ik voor het eerst in aanraking kwam met het boek van Thomas Gordon: Luisteren naar kinderen. En tsja, als je eenmaal ergens inzicht in hebt gekregen kun je daar niet meer je ogen voor sluiten... Dus zijn mijn antennes op dit moment héél gevoelig. Dat is aan de ene kant fijn, omdat ik nu weer nieuwe handvatten heb om op een nog betere manier met mensen in mijn omgeving te communiceren, maar dat is ook frustrerend, want ik kan het natuurlijk nog voor geen meter :-S ...

Naast deze ontwikkelingen ben ik ook bezig met de voorbereidingen voor het paasfeest op school (morgen) en voor Lore en mijn verjaardag (zaterdag). Al met al heb ik dus weinig tijd genomen om hier wat te schrijven, want soms liggen mijn prioriteiten toch ergens anders, hoewel ik het schrijven ook heerlijk vind!

Ik hoop jullie binnenkort weer foto's en uitgebreidere verhalen te laten zien. Voor nu wens ik jullie alvast een heel vrolijk paasfeest! (Enneh, als je daar wat meer over wilt lezen: hier vind je wat achtergrond-informatie over pasen en -met wat vertraging- ook nog over palmpasen)